Sonne Mond Sterne - Kleur van de stad - bookreview
Kleurcontrast curator

Books on Colour #02

In aflevering #02 Twee kleurreizen. Een reis door ons verlangen-palet en een reis om juist eens wat werkelijkheidszin op te doen.

Sonne, Mond und Sterne #02a

Sonne Mond Sterne book 2007 Sonne Mond Sterne - book

Peter Fischli & David Weiss: Sonne, Mond und Sterne, jrp|ringier Zürich, 2007.

Storyline

Dit boek is 100% beeldredactie. Bijna 800 advertenties uit tijdschriften zijn door het kunstenaarsduo Peter Fischli & David Weiss plus extra redacteur Beatrice Ruf, achter elkaar in een storyline gezet. Er is een begin van het verhaal en een einde. Tussendoor zijn er verschillende avonturen. Afbeeldingen zijn soms aan elkaar gekoppeld door het onderwerp in het beeld, bijvoorbeeld babies of bruidjes of robots. Sommige beelden moeten absoluut samen op een spread omdat ze door hun compositie rijmen. En er zijn beelden die door hun kleuren elkaars spiegelbeeld lijken.

Lichtdonkercontrast-drama

Het boek is een kunstwerk maar tegelijk is het een kleurbibliotheek. Er horen kleurpaletten bij bepaalde artikelen, blijkt, en er zijn veel gebruikte kleurcontrasten om specifieke verlangens op te wekken bij de kijker, blijkt. Nummer 1 is het lichtdonkercontrast in deze advertenties. Lichtdonker richt je focus zonder omhaal naar dat waar ze je blik hebben willen. Boem. Het lichtdonkercontrast kan ook een hoop drama teweeg brengen en ook dat gebeurt. Hoe dramatisch kan een nieuwe auto zijn? Nou…

Pure meditatie

Het is een van mijn lievelingsboeken. Het heeft al heel vaak een verkwikkend effect op mij gehad. Ik pak het van de plank, en blader het altijd lineair door. Van de eerste tot de laatste bladzijde, zo is het scenario en zo werkt het. Meestal aan het einde ga ik staan om het uit te kunnen bladeren. Vreemd om een baal advertenties een mediatie te noemen, maar zo werkt het wel. Of dat nu pure verleiding is of niet.

 

De kleur van de stad #02b

De kleur van de stad, Kleur als instrument van Ruimtelijke Ordening, Stedenbouw, Rob Van Maanen, SUN 2012

Kijk!

De schrijver van dit boek, Rob van Maanen, zou zo maar familie van Johannes Itten kunnen zijn. Ook al geeft van Maanen in het begin van het boek een niet zo voordelige beschrijving van Ittens kleurtheorie, hij vindt het vooral niet zo praktisch, toch hebben ze in de basis een enorme overeenkomst. Of je nu architect bent, kunstenaar of ontwerper het gaat om K I J K E N. Leer nou toch eens kijken! Om ons, als je wil tenminste, te leren kijken, stellen ze allebei een eigen methode voor.

Twee uur zitten (langer mag ook)

De methode van Itten is vooral experimenteren met kleuren tot je erbij neervalt. Van Maanen stuurt ons allemaal naar buiten. Als je je met ruimtelijke ontwerpen wil bemoeien, ga dan eerst maar eens twee uur op de plek staan waar je iets wil bouwen. Twee uur, zitten, staan, rondlopen. Hoe gek de mensen ook naar je kijken. Laat je niet afleiden. Maak een kleurpalet van de kleuren die je ziet. Hij spreekt over ‘de kanten’ van een plek. ‘onderkant, bovenkant (niet alleen dak, maar ook hemel en wolken), voorkant, achterkant en zijkant.’

Een kleurpalet van een plek maken. Man, ik kan wel juichen.

 


serie: Books on Colour | Kleurcontrast curator

De afgelopen twee jaar heb ik tijdens mijn ontwerpend onderzoek De Kleurenthriller zo veel gemaakt, bestudeerd en gelezen dat ik soms bijna uit elkaar knal van alle info. Ik heb mezelf daarom tijdelijk benoemd tot ‘curator van kleurcontrasten’.

Ik begin met tips over boeken over kleur. Net verschenen boeken en 100 jaar oude boeken. Alles wat ik maar op mijn pad ben tegengekomen waarvan ik denk dat het de moeite is om te delen met jou. Alsof je bij me langskomt in mijn studio en ik je boek voor boek laat zien.

Ittens uitspraak ‘Een kleur moet men nooit afzonderlijk zien‘ vormt de basis van mijn onderzoek. Daarom zet ik ook in deze rubriek steeds twee boeken naast elkaar.